Historia
Nadleśnictwo Kudypy - nazwa ta związana jest z administracją leśną praktycznie od niepamiętnych czasów. Przed rozbiorami ( do 1772r.) jako leśnictwo podległe Kapitule Warmińskiej, po rozbiorach początkowo jako leśnictwo a na początku XIX wieku już jako nadleśnictwo pod nazwą "Koenigliche Oberforsterei Kudippen". Nadleśnictwo Kudypy jako jedno z najstarszych nadleśnictw na terenie Warmii i Mazur zachowało swoją ciągłość do dnia dzisiejszego łącznie z nazwą. Również jako jedno z nielicznych nadleśnictw posiada bogatą dokumentację archiwalną sięgająca pierwszych lat XIX wieku. W Archiwum Państwowym w Olsztynie zbiory archiwalne Nadleśnictwa Kudypy zawierają pełną dokumentację działalności gospodarczej począwszy od 1814r. Liczą one aż 750 jednostek archiwalnych (teczek). Pisane są w języku niemieckim. Te najwcześniejsze pismem gotyckim. Stąd są problemy z tłumaczeniem dokumentów. Studiując dokumenty archiwalne można poznać opisy taksacyjne drzewostanów, rejestry powierzchniowe, zarządzenia i instrukcje dotyczące zasad prowadzenia gospodarki leśnej, informacje o łowiectwie, inwentaryzacje zwierzyny, sprawy personalne, dokumentacje finansową. Nadleśnictwo było stosunkowo niewielkie obszarowo (od 4000ha w 1814r. do blisko 6000 ha w 1945r). Pierwszym znanym z nazwiska nadleśniczym był Neuman (w okresie1821-1855r), ostatnim niemieckim nadleśniczym był Otto Krieger (w latach 1930-1945). Nadleśniczymi byli najprawdopodobniej Niemcy (niemiecko brzmiące nazwiska), którym stawiano bardzo wysokie wymagania (zachowała się instrukcja wymagań wobec nadleśniczego). Natomiast leśniczymi byli bardzo często ludzie o polskich nazwiskach (Anczykowski, Sikora, Sojkowski, Hermański, Naninski i inni).
Fragmenty opisu taksacyjnego Nadleśnictwa Kudypy z 1814 roku.

W tym budynku znajdowało się biuro nadleśnictwa. Obsada była bardzo szczupła, zaledwie nadleśniczy i sekretarz, który jednocześnie mieszkał w budynku biurowym (w obecnej siedzibie nadleśnictwa znajdowało się mieszkanie nadleśniczego). Sekretarz pełnił też funkcję skarbnika nadleśnictwa. W latach 1930-1940. zatrudniano dodatkowo kancelistę lub sekretarkę.
Siedziba Nadleśnictwa w latach 1876 - 1945r. Siedziba Nadleśnictwa po 1945 r. (stan obecny)
Po wyzwoleniu w 1945r. Nadleśnictwo Kudypy zostało powiększone o powierzchnie lasów prywatnych drobnych i średnich właścicieli. Okres powojenny szczególnie w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego stulecia był okresem intensywnego zalesiania nieużytków i gruntów porolnych. W tym okresie powierzchnia lasów wzrosła o ponad 30%. Proces ten trwa i obecnie powierzchnia lasów na wskutek zalesiania gruntów porolnych wzrasta rocznie o ok. 100ha.






